اجاره خودرو

بیشتر دفاتر اجاره خودرو در سوئیس از سن 20 سالگی اجاره می‌دهند، اما رانندگان زیر 25 سال باید هزینه اضافی جوانان را پرداخت کنند که معمولاً بین CHF 15 تا 25 در روز است و چند دسته لوکس به طور کامل برای آن‌ها بسته است.

راننده اصلی باید گواهینامه‌ای داشته باشد که حداقل یک سال اعتبار داشته باشد، یک پاسپورت یا کارت شناسایی و یک کارت اعتباری به نام خودش. کارت‌های دبیت معمولاً برای سپرده پذیرفته نمی‌شوند، که به جای شارژ شدن، مسدود می‌شود و بسته به دسته خودرو از حدود CHF 1,000 تا 2,500 متغیر است.

یک گواهینامه از اتحادیه اروپا یا EFTA به تنهایی کافی است. گواهینامه‌ای از خارج از این مناطق، یا گواهینامه‌ای که به الفبای لاتین نوشته نشده باشد، باید با یک مجوز بین‌المللی رانندگی همراه باشد — آن را در کشور خود قبل از سفر دریافت کنید، زیرا در سوئیس صادر نمی‌شود.

سوئیس برای استفاده از بزرگراه‌ها سالانه 40 فرانک سوئیس هزینه ثابت دریافت می‌کند. هیچ ایستگاه عوارضی وجود ندارد و هیچ هزینه‌ای به ازای هر سفر وجود ندارد: یا برچسب را دارید یا ندارید. این برچسب شامل سال تقویمی است و یک دوره مهلت در هر دو طرف دارد، و از سال 2023 نسخه الکترونیکی که به شماره پلاک مرتبط است نیز وجود دارد.

هر خودرویی که در داخل سوئیس اجاره می‌شود، یکی از این برچسب‌ها را از قبل بر روی شیشه جلو دارد. قبل از ترک محل اجاره، آن را بررسی کنید، به ویژه در ماه ژانویه که سال عوض می‌شود.

رانندگی در بزرگراه بدون برچسب، جریمه‌ای معادل 200 فرانک سوئیس به علاوه قیمت برچسب را به همراه دارد که در محل جمع‌آوری می‌شود. اگر از خارج اجاره کنید و وارد سوئیس شوید، می‌توانید برچسب خود را در مرز، یک اداره پست، یک پمپ بنزین یا به صورت آنلاین خریداری کنید.

در سوئیس قانونی کلی برای استفاده از لاستیک‌های زمستانی وجود ندارد. آنچه وجود دارد، مسئولیت است: اگر ترافیک را مسدود کنید یا در نتیجه لاستیک‌های نامناسب تصادف کنید، جریمه خواهید شد و پرداخت بیمه شما ممکن است کاهش یابد.

معمولاً خودروهای اجاره‌ای از اکتبر تا عید پاک با لاستیک‌های زمستانی تجهیز می‌شوند، اما بهتر است این موضوع را تأیید کنید نه اینکه فرض کنید — به‌ویژه با تأمین‌کنندگان کوچک‌تر و خودروهایی که از مرز تحویل می‌گیرند.

زنجیرهای برفی فقط در مکان‌هایی که علامت مشخصی وجود دارد، در گذرگاه‌ها و جاده‌های دسترسی خاص الزامی هستند. معمولاً خودروهای اجاره‌ای شامل زنجیر نمی‌شوند، بنابراین هنگام رزرو سفر زمستانی به کوه‌ها بپرسید. چندین گذرگاه آلپ به دلیل فصل بسته می‌شوند؛ قطارهای حمل خودرو از طریق تونل‌های Furka، Oberalp و Lötschberg خودروها را در زمانی که گذرگاه بالایی بسته است، حمل می‌کنند.

اجاره‌های سوئیسی به‌طور قانونی شامل مسئولیت شخص ثالث هستند و همچنین یک معافیت خسارت تصادف. این معافیت بیمه نیست: بلکه سقفی است که می‌توانید بابت آن charged شوید. مبلغ زیر آن سقف، فرانشیز است که معمولاً بین CHF 1,000 تا 2,500 متغیر است و شما باید آن را پرداخت کنید.

پرسنل میز پذیرش پیشنهاد می‌دهند که فرانشیز را با پرداخت هزینه روزانه به صفر برسانید. در طول یک هفته، این هزینه معمولاً به فرانشیزی که حذف می‌کند نزدیک می‌شود، به همین دلیل این گزینه یکی از سودآورترین مواردی است که در میز پذیرش به فروش می‌رسد.

بسیاری از کارت‌های اعتباری شامل پوشش اجاره هستند که فرانشیز را جبران می‌کنند، معمولاً به شرطی که کل اجاره با آن کارت پرداخت شود و معافیت خود میز پذیرش رد شود. قبل از اینکه چیزی را رد کنید، شرایط کارت خود را بخوانید، زیرا این دو شرط به راحتی ممکن است به‌طور تصادفی نقض شوند.

سوئیس کوچک و محصور است، بنابراین خودرویی که در زوریخ یا ژنو تحویل گرفته شده، در عرض چند ساعت به آلمان، فرانسه، ایتالیا، اتریش یا لیختن‌اشتاین می‌رسد. بیشتر تأمین‌کنندگان این کار را مجاز می‌دانند، اما باید اعلام شود: عبور بدون اعلام می‌تواند پوشش را به طور کامل باطل کند.

پرداخت هزینه عبور از مرز معمول است و برخی دسته‌ها به طور کامل مستثنی هستند — معمولاً دسته‌های گران‌تر. کشورهای همسایه نیز برای جاده‌های خود هزینه می‌گیرند: اتریش و اسلوونی از وینت استفاده می‌کنند، ایتالیا و فرانسه از ایستگاه‌های عوارضی استفاده می‌کنند و آلمان از خودروهای شخصی هزینه‌ای دریافت نمی‌کند.

میلان، تورین و بسیاری از شهرهای دیگر ایتالیا با دوربین مناطق ترافیکی محدود را کنترل می‌کنند. جریمه‌ها ماه‌ها بعد به دست شما می‌رسند و شرکت اجاره خودرو هزینه‌ای برای انتقال اطلاعات شما به مقامات اضافه می‌کند.

محدودیت‌ها در مناطق شهری 50 km/h، در خارج از آن‌ها 80 km/h، در بزرگراه‌ها 100 km/h و در اتوبان‌ها 120 km/h است، با مناطق 30 که به طور فزاینده‌ای در خیابان‌های مسکونی رایج شده‌اند. تابلوها بر همه این موارد اولویت دارند.

اجرای قانون شدید و عمدتاً خودکار است. سرعت‌های بالای جدی بر اساس درآمد راننده محاسبه می‌شوند و نه از روی جدول ثابت، به همین دلیل سوئیس جریمه‌هایی تولید می‌کند که در اخبار بین‌المللی مطرح می‌شوند.

محدودیت الکل 0.5 گرم در لیتر است و برای رانندگان جدید و حرفه‌ای 0.1. استفاده از چراغ‌های جلو در روز و شب، در تمام طول سال الزامی است. جریمه‌ها به شرکت اجاره خودرو منتقل می‌شوند که آن‌ها را با هزینه اداری، هفته‌ها یا ماه‌ها بعد از سفر، به راننده اعلام می‌کند.

بخشی‌های سفید پارکینگ پولی هستند و باید با استفاده از دستگاه یا اپلیکیشن پرداخت شوند و بلیط باید در داشبورد خودرو نمایش داده شود. بخشی‌های آبی به مدت محدود — معمولاً یک ساعت — رایگان هستند، اما فقط با استفاده از دیسک پارکینگ که زمان ورود شما را نشان می‌دهد.

دیسک یک ساعت کوچک کاغذی است. خودروهای اجاره‌ای معمولاً یکی از آن‌ها را در جعبه دستکش دارند؛ اگر نه، پمپ بنزین‌ها، ایستگاه‌های پلیس و بسیاری از کیوسک‌ها آن‌ها را توزیع می‌کنند. پارک کردن در یک بخش آبی بدون دیسک دقیقاً مانند پارک کردن بدون بلیط تلقی می‌شود.

علامت‌گذاری‌های زرد و صلیب‌های زرد خصوصی یا رزرو شده هستند. خودروهایی که در آنجا پارک می‌شوند، به جای دریافت جریمه، به پارکینگ منتقل می‌شوند و هزینه بازیابی آن‌ها گران است. مراکز شهر به طور عمدی برای خودروها دشوار طراحی شده‌اند، بنابراین پارک و سوار شدن در حاشیه و استفاده از قطار به مرکز معمولاً هم سریع‌تر و هم بسیار ارزان‌تر از پارکینگ مرکزی است.